Ποτό με βύσινα

Ο Δημήτρης μου προχθές μου έφερε απο την Έδεσσα βύσινα που μου αρέσουν και σαν φρούτο, μα ήτανε πολλά και σίγουρα θα χαλούσαν .Σκέφτηκα λοιπόν οτι καιρό έχω να κάνω βύσινο ποτό που μου αρέσει ιδιαίτερα γιατί μου θυμίζει το ποτό που με κερνούσε κρυφά η αδελφή της γιαγιάς μου όποτε πήγαινα επίσκεψη στο σπίτι της.
Θυμάμαι ακόμα τη μυρωδιά της κανέλας και του γαρύφαλλου στον ουρανίσκο μου που μου έφερνε αυτή τη γλυκιά γεύση της σπιτικής φροντίδας.

Έπλυνα και διάλλεξα καλά τα βύσινα μην είναι χτυπημένα και τα έβαλα σε ένα γιάλινο βάζο που έχω για τα ποτά μου. Μη με ρωτάτε αν τα ζύγισα..μερικά πράγματα τα κάνει η νοικοκυρά με το ..μάτι!
Μετά έβαλα ζάχαρη τόση ώστε να σκεπάσει τα βύσινα γιατί την επόμενη κι όλας μέρα ξέρω οτι θα μουλιάσουν και η ζάχαρη θα κατέβει.

Μετά έψαξα να βρω τη πιο φωτεινή μερια του μπαλκονιού μας που τη βλέπει περισσότερο ο ήλιος και στόλισα το βάζο μου για να το βλέπει και η ..γειτόνισα!
Θα μετρήσω 40 μέρες όπως με έμαθε η γιαγιά -θεία μου και θα το ανοίξω για να προσθέσω το κονιάκ , τα γαρύφαλλα και το ξύλο κανέλας.
Αυτ'ο το κλασικό ποτό το κερνούσανε παλιά σε κάθε σπίτι , το ουίσκι και τα διάφορα ξενόφερτα δεν υπήρχαν φίλες μου μικρές.
Ας κάνουμε τώρα μια αρχή βγάζοντας απο τη ζωή μας όλα αυτά και ξαναγυρίζοντας στις παραδόσεις μας.